Het gerucht gaat dat het in Amersfoort, bij Ron Ossendrijver in de straat de laatste tijd behoorlijk onrustig is geweest.
De buren spreken van een ware nachtmerrie en Ron geeft hen nog gelijk ook!

BURENGERUCHT!
De man achter de schitterende ‘Hysteria’ Streetfighter (zie KicX editie 10 van vorig jaar…), Ron Ossendrijver, is één van de meest fanatieke streetfighterbouwers uit de lage landen en stilzitten is er bij hem niet bij!

Iets meer dan een jaar na het afbouwen van de Hysteria verrast Ron ons met een nieuw project: de ‘Neighbours Nightmare’! Op de Motorbeurs in Utrecht wint deze, op een Kawa Z1-R gebaseerde, turbo-Fighter de eerste prijs in de Streetfighter klasse van de Custombike Contest.

De buren kunnen er niet van slapen, maar KicXstart legt graag haar oor te luisteren bij dit imposante gevalletje burengerucht….

Julius Caesar sprak ooit de beroemd geworden woorden: ‘Veni vidi vici’.
Na de kennismaking met de Ducati Panigale weet Bazza dat Caesar het ook een stuk bondiger had kunnen zeggen…

Veni… Vici!
Er zijn een aantal momenten in een nieuw jaar waar je echt naar uit kan kijken, het begin van het motorsport seizoen, die lang geplande vakantie of misschien zelfs je trouwdag. Dit alles valt echter in het niets bij het onderwerp van dit verhaal…. De klapper van het jaar en dat al in februari, is de Introductie van de Ducati 1199 Panigale op het Yas Marina circuit in Abu Dhabi. Wil iemand dit aanvechten. Nee..? Dat dacht ik al. Al sinds de eerste spionagefoto’s van de Panigale was ik (en ik niet alleen!) verschrikkelijk benieuwd naar deze motor, niet veel later waren er de eerste technische gegevens, ultra-korte slag motor, monocoque frame, vermogen circa 200 pk… Klinkt allemaal als een droom. Hopelijk komt hij uit…

De nieuwe Bridgestone S 20. Geen pure raceband, maar een sportieve straatband.
Maar dan wel met een S die evengoed een H had kunnen zijn.

‘MET DE S VAN HYPERSPORT’
Het verhaal van Bridgestone in de Koningsklasse van de Grand Prix lijkt, gezien vanuit de schoenen van de Japanse fabrikant zelf, bijna te mooi om waar te zijn. Het is immers nog maar nauwelijks 10 jaar geleden dat Bridgestone debuteerde in de, destijds, 500 cc Grand Prix. Twee kleine privétemas, Kanemoto Racing en Proton KR, durfden het aan met banden van Bridgestone aan de start te verschijnen. Hoewel Proton KR rijder Jeremy McWilliams dat jaar en voor de race in Australië al in slaagde Bridgestone haar eerste pole position te bezorgen, had vriend noch vijand toen kunnen bevroeden hoe snel het vervolgens zou gaan.

Een jaar later volgt de eerste Bridgestone podiumplek voor Tamada en nog een jaar later tekent diezelfde coureur voor de eerste MotoGP zege van het merk. In 2007 pakt Casey Stoner met Bridgestones onder zijn Ducati de motoGP wereldtitel en vanaf dat moment wordt elke MotoGP wereldtitel gewonnen op Bridgestones. Dat laatste is trouwens sinds 2009 een absolute zekerheid want dat jaar is Bridgestone voor het eerst de officiële (en dus enige…) bandenleverancier voor de MotoGP. Het bijbehorende contract werd onlangs voor nog eens 3 jaar verlengd, dus tot en met seizoen 2014 blijven de beste coureurs ter wereld op Bridgestones rijden. De schat aan ervaring en feedback die de fabrikant via de MotoGP teams binnen krijgt wordt uiteraard dankbaar gebruikt voor de doorontwikkeling van de banden waar het hele spel uiteindelijk om te doen is: De banden die de hooggeachte klant zoals u en ik op straat en circuit plegen te verslijten!

Op en om het circuit van Portimao in de Portugese Algarve introduceert Bridgestone half maart een nieuwe band waarin , zo belooft de fabrikant, weer veel van de kostbare MotoGP ervaring gestoken is: De Battlax Hypersport S 20. Hoewel deze band zich ook op het circuit moet kunnen waarmaken, geen pure raceband dus, maar een straatband met de ‘S’ van… ‘Hypersport’!

Na de Crossrunner en de Crossover is het nu tijd voor de derde X in de lijn van nieuwe Hondamodellen waarmee de fabrikant buiten de gebaande paden wil treden. De Crosstourer!

XXX
Laat ik met de spreekwoordelijke deur in huis vallen met te zeggen dat de Crosstourer drie enorme pluspunten heeft. Punt een is de handvatverwarming die opgestookt kan worden tot standje ‘barbecue’. Daar ben ik wel heel content mee, want een strakblauwe Spaanse hemel betekent nog niet dat het ook warm is. Twee is de prachtig verlopende koppelvlakke. Ja, ik weet het, ‘koppelkromme’ moet het eigenlijk zijn, maar het verloop is zó ongekend lineair dat ik hierbij maar meteen het Nieuwe Woord van 2012 wil introduceren. Drie is tenslotte de automatisch schakelende versnellingsbak. Zoals U, als meer of minder afgeharde KicX-lezer inmiddels weet, schuw ik discussies over het gebruik van automatische versnellingsbakken niet. Dat mij (ook…) daarbij een aangeboren luiheid wordt verweten, is mij om het even. Gemak dient de mens, denk ik altijd maar. Waarom zou je gaan zitten trappen en halen in een bak met tandwielen en olie als dat helemaal niet hoeft?

Aprilia introduceert de vernieuwde 2012-editie van de Dorsoduro 1200 op de bochtige, natte en gladde wegen rond en op de Etna. Tijd om blij te zijn met Rain/3….

RAIN / 3
In de zonovergoten omgeving van het Zuid Spaanse Jerez laat Aprilia in het najaar van 2010 de pers kennismaken met de grote broer van de Dorsoduro 750: de 130 pk sterke, dubbelgespierde Dorsoduro 1200. Aprilia’s slank en agressief ogende ‘dikke’ Maximoto maakt indruk met zijn stuurstabiliteit, zijn brute, krachtige klappen en zijn elektronica waarmee de 1200 drie totaal verschillende motorkarakters kan etaleren.

Toch is het niet allemaal halleluja rondom de 1200 en met name de gasrespons is een punt van kritiek. Kritiek waarvoor de Aprilianen in Noale zich niet doof houden; Na slechts één jaar op de markt ondergaat de Dorsoduro 1200 dus al een update die vooral gericht is op een aangenamere, beter beheersbare respons van het 1197 cc V twin blok op de bewegingen van het gashandle.

Bij de introductie van de vernieuwde 2012-editie van de Dorsoduro 1200 echter geen warme, zonovergoten Zuid Spaanse wegen, maar koud, met water overgoten Italiaans asfalt, wat in ieder geval één voordeel met zich meebrengt: De juiste ride-mode en traction control setting kiezen was nog nooit zo gemakkelijk…Rain / 3!

Ziet er mooi uit, maar werkt het ook?
Een eerste impressie van de nieuwe MV Agusta F3.

Kunst voor de massa
De F3 is zo’n motor waarvan je, op het moment dat je erop gaat zitten, meteen weet dat hij klopt. Druk op de knop en je wordt getrakteerd op een heerlijke grom. Een geluid waar, zo geeft MV Agusta’s ‘Direttore Tecnico’ Mario Cassinelli meteen toe, veel tijd in gestoken is om het helemaal juist te krijgen. Met 812 mm zithoogte is de F3 relatief laag, maar toch biedt de MV voldoende ruimte, ook aan de rijders langer dan 1.80 m. Zit en formaat van de MV lijken meer op die van de Honda CBR 600RR dan die van de Triumph, die duidelijk hoger is vanwege het meer rechtop geplaatste cilinderblok. De lage, compacte bouw van de MV betaalt zich terug in een geweldig licht, intuïtief stuurkarakter zonder instabiliteit of nervositeit. Je hoeft maar aan verandering van richting te denken, zoals bijvoorbeeld in de chicane van Paul Ricard, en de MV heeft het al voor je gedaan. Waarschijnlijk mede dankzij de tegengesteld draaiende krukas gaat de F3 zo snel de hoek om dat ik er zelfs even aan moest wennen en eerst een aantal keren te snel aan de binnenkant van de bocht zat. Dit stuurt werkelijk als een vroeger 250 cc GP racertje met een viertaktblok.

Een Naked Roadster met 1216 cc VR6blok… Dat klinkt veelbelovend.
Alan Cathcart stapt binnen bij de Horexfabriek en probeert in te schatten hoe veelbelovend de (door Volkswagen ondersteunde!) terugkeer van Horex werkelijk is.

In de zomer van 2010 werd bekend gemaakt dat voormalig IT-specialist en motorrijder Clemens Neese van plan was om het historische Duitse merk Horex nieuw leven in te blazen. Middenin de zwaarste economische crisis sinds 80 jaar ontvouwde hij zijn plannen om een 1200cc V6 Roadster te introduceren, compleet met supercharger en afgetuned op een topsnelheid van 250 km/uur. Er werd, begrijpelijkerwijs, met de nodige scepsis op gereageerd. Die scepsis is inmiddels verdwenen. Recentelijk mocht Alan Cathcart met eigen ogen de definitieve pre-productie versie van de Horex VR6 Roadster aanschouwen in de nieuwe fabriek in Augsburg, zo’n 100 km ten noordwesten van München. Daar had hij ook de gelegenheid om met de stille en introverte Clemens Neese en zijn collega’s over de toekomstplannen van het herboren Duitse merk te spreken.

Een gloednieuwe fabriek, een gloednieuwe motorfiets en een oude naam.
Clemens Neese heeft grote en grootse plannen met het herboren Duitse merk Horex.

Ambitie en visie
Clemens Neese is ‘Herr Horex’. Hij is de man met de visie, de vastberadenheid en de wil om een volledig nieuwe motorfabriek van de grond af op te bouwen. Hij gebruikt daarvoor één van Duitslands meest beroemde historische namen ooit: Horex! Neese is opgeleid tot werktuigbouwkundig ingenieur en van kinds af aan is hij een motorenthousiast met passie. Hij heeft vroeger 18 jaar lang in het Amerikaanse Silicon Valley gewoond. Daar heeft hij eerst voor Hewlett Packard gewerkt en daarna voor Oracle. Acht jaar geleden keerde hij terug naar Duitsland, zijn geboorteland. Hij wilde zijn persoonlijke ambitie nastreven om een bedrijf op te richten dat bijzondere motoren zou gaan bouwen die op dit moment nog niet in de motormarkt verkrijgbaar zijn. De nieuwe 800m² grote Horex fabriek in Augsburg is nu juist gereed om met de productie van die motoren te beginnen. Zijn plannen voor de op handen zijnde wedergeboorte van het merk Horex zijn groot…

Een groep uiterst gemotiveerde TU studenten in Delft houdt zich bezig met alcoholgebruik van het mooiste soort!

Biobrandstoffen hebben toekomst. Kennis van het meest efficiënte gebruik van biobrandstoffen en specifiek bio-ethanol in verbrandingsmotoren is dus buitengewoon waardevol. Met het NovaBike raceproject verenigen de TU-studenten het nuttige van hun onderzoek met het aangename van de sensatie rondom een écht motorraceteam, dat punten wil scoren in het ONK Supermono. Het onderzoek beperkt zich daarbij niet tot het alcoholistische eencilinderblok van de racer, maar richt zich ook op alle andere techniek rondom bijvoorbeeld framebouw en aerodynamica. Na een korte kennismaking met de NovaBike 02 Supermonoracer op het circuit van Lelystad, meldt KicXstart zich bij de mysterieuze D:D.R.E.A.M. hal van de TU Delft. (Delft: Dream Realisation of Extremely Advanced Machines). Een inspirerende plek waar vaak tot in de kleine uurtjes hard doorgewerkt wordt aan de prototypes van tal van boeiende voertuigen, variërend van superaerodynamische fietsen tot en met volledig elektrische racekarts en zo’n beetje alles wat daar tussenin zit, zoals de bio-ethanol Supermono van het NovaBike team. Het team heeft er zowel haar goed uitgeruste en georganiseerd ogende werkplaats als haar eigen kantoor dat al een even goed georganiseerde en professionele indruk maakt. Het is duidelijk dat de alcoholconsumptie hier, in de beste zin des woords, zeer serieus genomen wordt. De twee woordvoerders van het team, Wolf Cavens en Yoeri Torel, beiden derdejaars Lucht- en Ruimtevaart, vertellen nuchter, maar gepassioneerd over dit gave project van de TU Delft…

Voor de introductie van ’s werelds snelst accelererende productiemotor kiest Kawasaki een meer dan bijzondere locatie.
De nieuwe ZZR 1400 op Nardo!

De ZZR 1400 is voor Kawasaki een bijzonder model. Voor de introductie van de nieuwste 2012-editie van het groene vlaggenschip werd dan ook een bijzondere locatie gezocht.

Met Nardo in de Zuid-Italiaanse provincie Lecce werd die bijzondere locatie ook daadwerkelijk gevonden: De Nardo Ring werd gebouwd in 1970 als testbaan waar auto- en motorfabrikanten zonder ongewenste pottenkijkers hun hogesnelheidstests kunnen uitvoeren. De Ring, in de vorm van een volmaakte cirkel, heeft een diameter van ruim 4 km., waarmee de totale lengte van één (letterlijke!) ronde op 12,6 km. komt. Dankzij die enorme diameter en een verkanting die oploopt van 4% voor de binnenbaan tot 22,5 % voor de buitenbaan kan er tot een snelheid van ongeveer 240 km/u op Nardo gereden worden alsof het een oneindig lange, rechte strook asfalt betreft. Boven de 240 dient een zeer flauwe bocht naar links gestuurd te worden, maar dan nog lijkt niets onmogelijk op deze magische ring. Mercedes-Benz vestigde al in 1979 een snelheidsrecord dat tot op de dag van vandaag stand heeft gehouden: 403,978 km/u…

Die snelheid gaan we hier met de ZZR niet halen, zoveel is vooraf wel duidelijk. Al was het alleen al om de doodeenvoudige reden dat deze ‘Hyper-ST’ van Kawa begrensd is op een snelheid van 299 echte kilometers per uur. Maar dan nog is dat genoeg voor een indrukwekkende ervaring op Nardo met ’s werelds snelst accelererende productiemotorfiets…